شما کودک خود را بهتر می شناسید، بنابراین می دانید که چقدر و چه زمانی با فرزندتان در مورد توانایی های طبیعی او صحبت کنید. نکته کلیدی اینجاست که کودک شما باید احساس کند که پذیرفته شده و دوستش دارید.
چطور صحبت کنیم
برخی از والدین به عنوان بخشی از زندگی روزمره با فرزندان خود در مورد توانایی های طبیعی آن ها صحبت می کنند و سوالات کودکشان را همراه با تشویق پاسخ می دهند – برای مثال، “بله عزیزم، تو یک خواننده فوقالعاده ای هستی”. دیگر والدین نیز به سؤالات فرزندشان پاسخ می دهند، اما اهمیت چندانی به آن نمی دهند.
هر روشی را که انتخاب می کنید، همچنان باید به شیوهای توضیح دهید که کودک شما آن را درک کند. برای مثال، به کودک پیش دبستانی با هوش خود بگویید: “ذهن یا مغز شما می تواند سریعتر از ذهن دوستانت یاد بگیرد”.
این مثال ها به فرزند شما کمک می کند تا بداند همه یکسان نیستند. اگرچه بین کارهایی که فرزند شما میتواند انجام دهد و کارهایی که دیگران میتوانند انجام دهند تفاوت وجود دارد، اما کودکان دیگر نقاط قوت خود را دارند. می توانید اینطور صحبت کنید یا به این نکته اشاره کنید که خواهرش در دوست یابی مهارت دارد و پسر عموی او آشپزی عالی است.
اگر فرزندتان بشنود که شما برای همه کودکان بدون توجه به تفاوتهایشان ارزش قائل هستید، راحتتر با دیگران کنار خواهد آمد و برای آن ها نیز ارزش قائل می شود. به عنوان مثال، زمانی که می بیند دیگران در حل مسئله ریاضی که برای او آسان بوده مشکل دارند به آن ها کمک می کند.
