پرورش استعداد در مقابل استعدادیابی
به کودکان فرصت پرورش استعداد شان را بدهید
اینکه نمی دانیم از چه سنی باید به کودکان فرصت بروز استعداد شان را بدهیم بدین معنی است که کشف استعداد هر کودک زمان مشخص و مشابه کودک دیگر نیست.
وقتی مربی فرزند زیر ۱۰ سال شما، برای تیم منتخب فوتبال، مسابقه ای ترتیب می دهد. و به شما این اطمینان را می دهد که این سریعترین مسیر برای تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه ای فوتبال یا هر ورزش دیگری است. از اینکه فرزندتان به رده های بالاتری خواهد رفت بسیار هیجان زده و خوشحال خواهید شد.
اما اینجا یک مشکلی وجود دارد! وقتی مسابقهی استعدادیابی انجام می شود، مربی از میان گروهی از بچه هایی که حتی جهش رشدی خود را شروع نکردهاند درحال انتخاب خواهد بود!!
برنامههای کشف و پرورش استعداد در سراسر جهان نشان میدهند که به عنوان یک قاعدهی کلی تا زمانی که بچهها در سنین کودکی و نوجوانی هستند (بین ۱۴ تا ۲۰ سالگی) حتی پیشبینی استعدادهایشان بر حسب قدرت، سرعت، مهارت و تصمیم گیری غیرممکن است.
– دیرشکوفاها (شکوفاشدن دیرهنگام)
استعداد فردی مانند لیونل مسی، بسیار زود شناخته و بروز پیدا کرد، اما او جزء استثناءها است. بسیاری از سوپراستارهایی که بعدا ظهور کردند اغلب از برنامههای استعدادیابی در دوران کودکی و تیم های منتخب به دلیل نداشتن مهارت کافی، کندبودن یا جثهی کوچک داشتن حذف شده بودند.
باتوجه به این نکته این سؤال مطرح می شود که اگر نمیتوانیم استعدادهای شکوفا نشده و یا افراد مستعد در بین نوجوانان را انتخاب کنیم، چطور می توانیم کودکان زیر ۱۰ سال را استعدادیابی کنیم؟ (استعداد کودکان زیر ۱۰ سال را پیش بینی کنیم؟)
– مشکلات استعدادیابی (شناسایی استعدادها)
بزرگترین چالش در شناسایی استعداد کودک مربوط به سن نسبی و سن رشد اوست. اگر کودک شما نسبت به مابقی همسن و سالانش سن نسبی یا سن رشدی کمتری دارد، ممکن است بی استعدادتر یا بی مهارت تر به نظر برسد، تنها به این دلیل که کندتر، ضعیفتر یا مهارت کمتری در این مرحله از بلوغ و سن خود دارد.
درواقع ممکن است فرزند شما تا سن ۱۸ سالگی این پتانسیل را داشته باشد که به بزرگترین ورزشکار تاریخ تبدیل شود. ولی شما متوجه این قضیه نشوید زیرا با رد شدن در مسابقه انتخاب بازیکن مستعد، برنامه و تمرینات مناسبی نیز در این جهت نخواهد داشت. در نتیجه مهمترین سالهای پیشرفت خود را از دست خواهد داد یا ممکن است به دلیل این شکست بطور کل ورزش را کنار بگذارد.
– تأکید بر رشد استعدادها
بارویکرد استعدادیابی و پرورش استعداد میتوان مشکلات شناسایی اولیه ی استعدادها را برطرف کرد. به جای تلاش برای انتخاب استعدادها در سن ۸، ۹ و ۱۰ سالگی، داشتن برنامه ورزشی ايدهآل برای تمامی کودکان، زمان بازی یکسان و بهرهگیری مناسب از مربی را می توان فراهم آورد. تا در آینده جایگاهشان مشخص شود.
به عنوان مثال در فوتبال کشورهای پیشرفته مانند آلمان و هلند، انتخاب استخرهای استعداد را در حدود ۱۱ سالگی آغاز میکنند. ولی مابقی کودکان را از برنامه حذف نمی کنند.
این کشورها همچنان فرصتهایی برای پرورش استعداد بچهها فراهم میکنند تا بازی کنند، بهتر شوند و بعدا دیده شوند. آنها میدانند که زمان کافی برای رشد و تغییر کودکان در طول سالهای نوجوانی وجود دارد.
